نيايش

خداوندا
از من تا همه چيز تو گسترده اي،
از درون قلبم تا ني ني چشمانم،
و از چشمانم تا وسعت بيكران آسمان،
تا اشك هاي نياز، تا وجودهاي بي انتها.

خداوندا
گستره رحمتت را مي بينم
در دل هاي رئوف،
در اشك هاي ندامت،
در دست هاي بخشنده،
و در شادي دل هاي درمانده.

خداوندا
تواناييم ده تا ببينم ديدني هايي را كه توان ديدنم نيست.
خداوندا
گستره كرمت را مي بينم
كه پهنه ي دلم را وسعت مي دهد،
وسعتي بي انتها و دور از وصف،
وسعتي كه بتواند ذره اي از بزرگيت را دريابد.

خداوندا
احاطه ات را مي فهمم
از من نا چيز من،
تا آفريده هاي غرق در ابهامت!

خداوندا
نيايشم را به درگاهت درياب،
و وجود ناچيزم را بپذير.

( از نوشته هاي قديمي – آبان 1379 )